60 +2 days

ရြာ လို ့ေျပာမယ္ ဆိုရင္ ရြာၾကီးၾကီး ျမိဳ ့လို ့ေျပာခ်င္လၽင္ ျမိဳ ့ပိစိေကြး ကေလးမွာ ထူးထူး ဆန္းဆန္း သတင္း ျပန္ ့သြားသည္။ ထူးဆန္းတယ္ ဆိုတာထက္ အံအားသင့္ စရာေလးပါ။ သူငယ္မ တစ္ေယာက္ သီလရွင္ ၀တ္ေနတယ္ဆိုပါ။ သူမကို သူမေမြးကတည္းက တရြာလံုးသိထားၾကသည္။ မိန္းမ ဆန္ဆန္ ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း မဟုတ္တာေတာ့ေသခ်ာသည္။ သူမ သည္ က်မ ျဖစ္သည္ :) ။ က်မ အေဒၚ သည္ သား ၆ ေယာက္ေမြးထားသည္။ က်မ ႏွင့္ အသက္သိပ္ မကြာၾကပါ။ ေက်ာင္းပိတ္လၽင္ သူတို ့ညီအစ္ကို ေတြ ႏွင့္ ဂ်င္ေပါက္တမ္း စစ္တိုက္တမ္း ကစား သည္။ တခါတရံ စယ္ေတာက္သည္။ သစ္ပင္တက္သည္။ အဖြားက ေအးေအးေဆးေဆး မိန္းကေလးပီပီသသ ေဆာ့ေစခ်င္သည္။ ေမာင္ႏွမ ၀မ္းကြဲ အရင္း မ်ားတြင္ မိန္းကေလးမ်ားစြာရွိသည္။ သို ့ေသာ္ မိန္းကေလးလို ့ေဆာ့ရတာ ပ်င္းေလသည္။ ထို ့သို ့ေျပးေျပးလြားလြား ေမ်ာက္လြဲေက်ာ္လို ၾကီးျပင္းလာေသာက်မကို အဖြားက အလွဳပြဲမ်ားတြင္ ေဒါင္းျမီးကိုင္ ( ကြမ္းေတာင္ကိုင္ လို ့ေခၚလားမသိပါ) ျဖစ္ေစခ်င္သည္။ မဂၤလာေဆာင္မ်ားတြင္ သတို ့သမီးအရံျဖစ္ေစခ်င္သည္။ ေက်ာင္းကပြဲမ်ားတြင္ ပါေစခ်င္သည္။ အဖြား ျဖစ္ေစခ်င္သေလာက္ ရြာက ေဆြမ်ိဳး မ်ား ေက်ာင္းက ဆရာ ဆရာမမ်ား က မည္သူမွ အရွက္ကြဲခံျပီး က်မ ကို အရာသြင္းရန္ မမိုက္မဲၾကပါ။ ေက်ာင္းကပြဲတြင္ ၂ ၾကိမ္တိတိ ပါဖူးသည္။ ခ်ိဳခ်ိဳမိုင္မိုင္ သီခ်င္း သရုပ္ေဖၚအက ႏွင့္ ေနာက္ တခုက လက္ခုပ္၀ိုင္းတီးေပးရတဲ့ အဖြဲ ့ထဲ ပါဖူးသည္။ အဖြား တစ္ေယာက္ မျဖစ္ႏိုင္သည့္အရာ ရည္မွန္းခ်က္ၾကီးေနတာ က်မ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္ဖူးသည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အဖြားသည္ သူ ့ထိုက္နဲ ့ သူ ့ကံ ဘဲ ဆိုျပီး လက္ေလ်ာ့ သြားပံုရသည္။ သို ့ႏွင့္ ဆယ္တန္း စာေမးပြဲ ေျဖျပီး စ သီလရွင္ ၀တ္မည္ဆိုေတာ့ အဖြားႏွင့္ အဖိုး အံၾသ ၀မ္းသာသြားသည္။ ေဆြမ်ိဳးမ်ား မ်က္လံုးျပဴးသြားသည္။ ထိုစဥ္က က်မ သီလရွင္ ၀တ္ရန္ စဥ္းစားျခင္းမွာ နိဗၺာန္ ေရာက္ဖို ့ စသျဖင့္ေသေသခ်ာခ်ာ  နားမလည္ေသးေပ။ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲေျဖအျပီး စိတ္ကူးတမ်ိဳးေပါက္ျပီး သီလရွင္၀တ္ရင္ ဘယ္လိုေနလဲ သိခ်င္ေနသည္။
သိ္ု ့ႏွင့္ သီလ၇ွင္ျဖစ္သြားသည္။ ကတံုးႏွင့္ ေနရာတာ ေအးေတာ့ေအးသား ၊ ၀တ္ရံုကလည္း အရပ္သိပ္မရွည္တဲ့ က်မ အတြက္ တလြားလြား ႏွင့္ သိုင္းဝတၳဳ ထဲက သိုင္းသမားလိုလို၊ လြားလြား လြားလြား ႏွင့္ေနရတာ သေဘာက်မိသည္။ သီလရွင္ေက်ာင္းမွ ဆရာေလး ဆရာၾကီးမ်ားက သီလရွင္ဆိုတာ ဘယ္လို ေနရမည္ ဘာေတြလုပ္ရမည္ေျပာေသာအခါ အဖြား က ၀တ္ခ်င္သေလာက္ဘဲ ၀တ္ပါ အ၇ွက္ေတာ့ မကြဲပါေစနဲ ့ဆို ျပီး  က်မ ကို စိုးရိမ္ တၾကီး သတိေပးရွာသည္။ က်မ ကလဲ အဖြားကို စိတ္ခ်ခ်ေနရန္ ေျပာလိုက္သည္။
ပထမ ဆံုးေန ့က ထံုးစံအတိုင္း ညေရာက္ေတာ့ ဗိုက္ဆာပါ သည္။ ေရေသာက္ အေအးေသာက္ ထန္းညက္ေၾကာ္စားသည္။ ေနာက္ေန ့မ်ားတြင္ ညေန တိုင္း သတိထားမိသည္မွာ သီလရွင္ေက်ာင္းႏွင့္ ခပ္လွမ္းလွမ္းက မဟာစည္ရိပ္သာ က ၀တ္ရြတ္သံျဖစ္သည္။ ထို အသံၾကားေသာ အခါ ဘာျဖစ္သည္ မသိ က်မ ထို ရိပ္သာသို ့သြားၾကည့္ခ်င္ေလသည္။ ေနာက္ ရက္မွာေတာ့ အထုတ္အပိုးျပင္ျပီး ရိပ္သာသို ့ေျပာင္းသြား ရာ ထို ရိပ္သာတြင္ ရက္ ၆၀ ၾကာသြားေလသည္။


( မွတ္ခ်က္။ ။ ဘာသာေရးႏွင့္ပတ္သက္ျပီး အသံုးအႏွုန္း၊ အေရးအသား မွားယြင္းခဲ့လၽင္ ခြင့္လြတ္ပါ။ ) 

အလြဲ ပါရမီ

တေန ့တေန ့ ငါ့မွလဲ မ လြဲရ ရင္ မေနႏို္င္တာက လြဲလို ့ :)

မေန ့တုန္းက သမီးကို ပို ့ေနက် သင္တန္း တခု သြားပို ့သည္။ ဘစ္ကား ဂိတ္ ေရာက္ေတာ့ အခ်ိန္က အရင္ေန ့ထက္ေစာေနသည္။
အမယ္ ဒီေန ့ေတာ့ ငါ တယ္ ဟုတ္ပါလားဆိုျပီး . သို ့ေသာ္ ကိုယ့္ အေၾကာင္းကို သိေနေတာ့ ေသခ်ာေတာ့စစ္ေဆးအံုးမွ
သမီးေရာ ငါ့ ေရာ ဘစ္ကား/ရထား ကဒ္လဲပါတယ္ ဒီတခုေတာ့ ဟုတ္ျပီ
ဖုန္းကို စစ္ၾကည့္ေတာ့ ဖုန္းလဲပါတယ္
ထီးလဲပါတယ္
ေရဗူးလဲပါတယ္
ေသာ့လဲပါတယ္
ပိုက္ဆံအိတ္ကေတာ့ ထြက္ခါနီးမွ ေသခ်ာ ထည့္လာတာ
စာအုပ္လဲစံု 
အင္း  ..
အ၀တ္အစားလဲစစ္အံုးမွာ တခါတေလ ေျပာင္းျပန္ေတြ တလြဲေတြ ၀တ္ တတ္လြန္းလို ့
ဟိုေန ့ကလဲ ရထားေပၚမွာ  စတိုင္ ထုတ္အံုးမွ ဆိုျပီ ေဘာင္းဘီ အိပ္ထဲ လက္ ႏွိုက္ လိုက္တာ အိပ္ကပ္ ရွာမေတြ ့ဘူး ေနပါအံုး ငါဒီေဘာင္းဘီ ၀ယ္တုန္းကလဲ အိပ္ကပ္ပါတယ္ အရင္ေန ့ေတြ ၀တ္တုန္းက လဲ အိပ္ကပ္ပါတယ္  ဒီေန ့မွ အိပ္ကပ္က ဘယ္ေရာက္သြားပါ လိမ္ ့ဆိုျပီး ေသေသခ်ာခ်ာ ေလ့လာၾကည့္ေတာ့မွ အေရွ့ႏွင့္ အေနာက္မွား ၀တ္လာတာ၊ အေရထူေနေတာ့ နည္းနည္းဘဲ ရွက္လိုက္ရတယ္ ဟိ။ 
အခုလဲ  ေသခ်ာ စစ္ၾကည့္ေတာ့ အားလံုး အမွန္ အိုေကဘဲ။ 
ဘစ္ကားေပၚေရာက္ျပီး အခ်ိန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ထူးထူးဆန္းဆန္း အခ်ိန္ကလဲ တိက်ေနသည္။
ထို ့ေၾကာင့္ သမီးေရ ငါတို ့ဒီေန ့ေတာ့ အခ်ိန္ မိေရာက္မွာပါ ဆိုျပီး ဒီေန ့ငါတယ္ဟုတ္ပါလား တခုမွာ မလြဲဘူး။ ကိုယ္ကိုကိုယ္ အထင္ၾကီးသြားသည္။
သင္တန္း ေရာက္ေတာ့ အခ်ိန္က လဲကြက္တိ ၁၀ မိနစ္ေတာင္ေစာ ေနေသးတယ္။
ေယာက်ာ္းထံ ဖုန္းဆက္ျပီး ၾကြားအံုးမွ ေတြးလိုက္ေသးသည္။
အျပန္ခရီး အလြဲ မရွိမွ ဘဲေျပာေတာ့မယ္ အသြားမွာ ဒီေလာက္ မွန္ေနတာ ျပန္ရင္ လြဲစရာမွ မရွိတာေလ။ အခု သြားေျပာရင္ အျပန္မလြဲေစနဲ ့ဆိုျပီး သက္သက္ အေျပာခံရအံုးမွာ ေတြးလိုက္သည္။
သို ့ႏွင့္ ဟင္းခ်က္စရာ၀ယ္ရန္ ပိုက္ဆံထုတ္အံုးမွ ဆိုျပီး ATM သို ့သြားလိုက္သည္။ အိတ္ထဲက ပိုက္ဆံအိတ္ ထုတ္လိုက္သည္။ ပိုက္ဆံ အိတ္ဖြင့္လိုက္သည္။
ခ်က္ျခင္းဖြင့္မရတဲ့ ပိုက္ဆံအိတ္ကို စိတ္တိုလိုက္ေသးသည္။
၂ ခါ ၃ခါ ဖြင့္ မရျဖစ္ေတာ့ မွ ပိုက္ဆံအိတ္ကို ၾကည့္ျပီးဖြင့္မွ
ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ
ေအာ္ ငါ ဆိုတာ ငါပါဘဲ
ထင္ေတာ့ထင္သား မွန္ေနတာကို က လြဲေနတယ္ဆိုတာ
အပန္းေရာင္ျခင္းတူျပီး အရြယ္အစားတူ ငါ့ပိုက္ဆံအိတ္ႏွင့္ သမီးရဲ ့ဘာဘီခဲတံထည့္အိတ္မွားျပီး ထည့္လာတာကိုး ဒါေၾကာင့္ မ်က္လံုးႏွင့္ မၾကည့္ဘဲ ဇြတ္ဖြင့္ေနတာ ငါ့ ပိုက္ဆံ အိတ္လို ့ သံလိုက္တံုးႏွင့္ လြယ္လြယ္ ခြာရတာ မဟုတ္ဘဲ ဇစ္တတ္ထားေတာ့ လြယ္လြယ္ႏွင့္ ဖြင့္မရတာ အခုမွ သေဘာေပါက္သြားသည္။
အင္း လြဲတယ္ဆိုတာလဲ ပါရမီပါအံုးမွ လြဲခ်င္တိုင္းလြဲလို ့မွ မရတာေလ။ :-)

note : sorry for using " ငါ " pl ignore it.  

၁၁.၁၁.၁၁

 

၁၁ ရက္ ၁၁ လ ၂၀၁၁ 

မီး ၁၁ ပါးမွ ကင္းေ၀းျပီး ေအးခ်မ္းပါေစ။

သတၱ၀ါတို႔ကို ေလာာင္ကၽြမ္းပ်က္စီး ဆင္းရဲေစတတ္ေသာ တရား (၁၁) ပါး

(၁) ရာဂမီး (ေလာဘမီး) - တပ္မက္ႏွစ္သက္ျခင္းေၾကာင့္ ပူေလာင္ရျခင္း။

(၂) ေဒါသမီး - အမ်က္ေဒါသထြက္ျခင္းေၾကာင့္ ပူေလာင္ရျခင္း။

(၃) ေမာဟမီး - အမွန္ကို မျမင္မသိျခင္းေၾကာင့္ ပူေလာင္ရျခင္း။

(၄) ဇာတိမီး - ပဋိသေႏၶေနရျခင္း၊ ဘ၀အသစ္၌ ျဖစ္ရျခင္းေၾကာင့္ ပူေလာင္ရျခင္း။

(၅) ဇရာမီး - အိုမင္းရျခင္းေၾကာင့္ ပူေလာင္ရျခင္း။

(၆) မရဏမီး - ေသေၾကရျခင္းေၾကာင့္ပူေလာင္ရျခင္း။

(၇) ေသာကမီး - စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကရျခင္းေၾကာင့္ ပူေလာင္ရျခင္း။

(၈) ပရိေဒ၀မီး - ငိုေႂကြးရျခင္းေၾကာင့္ ပူေလာင္ရျခင္း။

(၉) ဒုကၡမီး - ဒုကၡဆင္းရဲေၾကာင့္ ပူေလာင္ရျခင္း။

(၁၀) ေဒါမနႆမီး - စိတ္ႏုလံုး မသာယာရျခင္းေၾကာင့္ ပူေလာင္ရျခင္း။

(၁၁) ဥပါယာသမီး - ျပင္းထန္စြာပူပန္ေသာကေရာက္ရျခင္းေၾကာင့္ ပူေလာင္ရျခင္း။

မွတ္ခ်က္ ။ အကုန္ အလြတ္မရ ေသာေၾကာင့္ google တြင္ ရွာျပီး ကူးထားပါသည္။ :-)

စု လို ့ရျပီ

စု  မွ
စု  ဘဲ
ခိုးျပီး စု လာတာ လြန္ ခဲ ့ အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္ကတည္းကေပါ့
တိတ္တိတ္ ကေလးဘဲ စု ရဲတာ ေၾကာက္တတ္လို ့ပါ
လူသိရွင္ၾကား စု   ၾကသူမ်ား အားက်ပါသည္
လူမသိ သူမသိ စု ေနရတဲ့ ဘ၀ က
ဟို ေနရာ စု 
ဒီေနရာ စု

စု လို ့ရျပီတဲ ့

အခုမွဘဲ စိတ္ၾကိဳက္ စု ခ်င္ သေလာက္
စု လို ့ ရေတာ့တယ္။

ပိုက္ဆံေတာ့ မဟုတ္ပါ :-)

၁.၁၁.၁၁

(၁)

အဂၤါ ျဂိဳလ္ သည္ ေရ ရာသီ ကရကဋ္ တြင္ နိစ္ ခံ ေနရာမွ ေအာက္တိုဘာ လကုန္တြင္ လြတ္ျပီး။ ( ေရ ရာသီ  တြင္ နိစ္ ခံေနေသာေၾကာင့္  ေရေဘးမ်ားၾကံဳေတြရသည္။) စေန ျဂိဳလ္ သည္ ဥစ္အိမ္ တူရာသီ သို ့ႏို၀င္ဘာ လလယ္တြင္ ေရာက္ရွိမည္။ ထို ့ေၾကာင့္ ႏို၀င္ဘာလ တြင္ ေကာင္းသတင္းမ်ားၾကားရျပီး လူအမ်ားစု အဆင္ေျပ စိတ္ခ်မ္းေျမ့ၾကမည္။ (အပါး သင္ေပးေသာ ေဗဒင္ ပညာျဖင့္  ေတာင္တြက္ ေျမာက္တြက္ တြက္ထားပါသည္။ မွားခဲ့လၽင္ ခြင့္ လြတ္ပါ။အဖိုးက ေဗဒင္ ယံုလြန္းတာ မၾကိဳက္ပါ။ က်မ က  ကိန္းဂဏာန္းျဖင့္ တြက္ခ်က္ရသျဖင့္ ပညာတရပ္ အေနျဖင့္ စိတ္၀င္စားပါသည္။) လစ္ဗ်ားတြင္ ေဗဒင္ ဆရာရွိပံုမရေပ။:)     

(၁.၁)

လူဦးေရ သန္း ၇၀၀၀ ျပည့္ျပီး ဆိုတာ ၾကားမိသည္။


(၁.၁.၁)

အိုဘားမား သမီးမ်ား ညအိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္သည္ ည ၈ နာရီ ဆိုတာ သိရေတာ့ အံၾသ မိသည္။ ( က်မ ေယာက်ာ္းက ေျပာသည္။) သတင္းက ၂၀၀၉ ကတည္းက အခုမွ သိရသည္ က်မ ေတာ္ေတာ္ up to date ျဖစ္သည္။  In the Obama White House, bedtime is still at 8 p.m. The girls still set their own alarm clocks and get themselves up for school in the morning. They make their own beds and clean their own rooms. (NY time)


(၁.၁.၁.၁)

သမီးကို ေက်ာင္းၾကိဳစဥ္ မိုးရြာေတာ့ က်မ ကို ေျပာသည္ ဒီေန ့မိုးရြာမရြာ ဆိုတာ ျပကၡဒိန္ မွာ ၾကည့္လို ့မရဘူးလားတဲ့ (မိုးေလသ၀ သတင္းနဲ ့ ေရာသြားပံုရေလသည္။)

(၁.၁.၁.၁.၁)

အေမ စု ေျပာတဲ့ အဂတိ ေလးပါး
`အဂတိ လို က္ျခင္း´ ဆိုတာ ဘက္လိုက္ျခင္း ( အမွန္တရားကို မ်က္ကြယ္ျပဳျခင္း )
ဘက္လိုက္ျခင္းေလးမ်ိဳး ရွိသည္။
၁။ ဆႏၵာဂတိ - ခ်စ္ခင္မႈေၾကာင့္ ဘက္မလိုက္ပါသင့္ေသာအရာသို႔ ဘက္လိုက္ျခင္း၊
၂။ ေဒါသာဂတိ - မုန္းတီးမႈေၾကာင့္ ဘက္မလိုက္ပါသင့္ေသာအရာသို႔ ဘက္လိုက္ျခင္း၊
၃။ ေမာဟာဂတိ -  ေတြေ၀မႈ၊ မသိ နားမလည္မႈေၾကာင့္ ဘက္မလိုက္ပါသင့္ေသာအရာသို႔ ဘက္လိုက္ျခင္း၊
၄။ ဘယာဂတိ - ေၾကာက္ရြ႔ံမႈေၾကာင့္ ဘက္မလိုက္ပါသင့္ေသာအရာသို႔ ဘက္လိုက္ျခင္း၊ တို႔ ျဖစ္သည္။ 
Facebook မွာ ေတြလိုက္ေတာ့ အေနေျဖာင့္ အေသေျဖာင့္ ခ်င္လွ်င္ အဂတိ တရား ၄ ပါးကို ေစာင့္ထိန္းရန္ ဆံုးမဖူးသည့္  အဖိုးကို သတိရမိသည္။ က်မ လို သာမာန္ လူ တစ္ေယာက္ ကေတာ့ ေန ့စဥ္နဲ ့ အမွ် ေသးေသးဖြဲ ့ဖြဲ ့ တခုမဟုတ္ တခုကေတာ့ ဘက္လိုက္မိ ပါသည္။ ေန့ စဥ္ ႏွင့္ အမွ် ေလ်ာ့နည္း ေအာင္ ၾကိဳးပမ္းအားထုတ္ ေနရအံုးမည္။

သီတာ သီတာ

အိမ္အလုပ္လုပ္ျပီး ပင္ပန္း ရတိုင္း အဖြားကို သတိရမိသည္။ ထို ့ျပင္ က်မ တမ္းတ သတိရမိသူ ေနာက္ တစ္ဦးရွိေသးသည္။
သူမ သည္ မသီတာျဖစ္ေလသည္။  
က်မသည္ တေန ့ေန ့ အထာမက်သည့္  အိမ္မွဳ ကိစၥမ်ားျဖင့္ နပန္းလံုးေနရသည္။ ကေလးအတြက္ ျပင္ဆင္ေပးရသည္။ မနက္ ျပင္ဆင္ စားေသာက္ျပီးလို ့ ပန္းကန္ေဆး ျပီးတာနဲ ့ အ၀တ္ေလွ်ာ္ဖို ့ စီစဥ္ ( စက္နဲ ့ ေလၽာ္ လို ့သာ ေတာ္ေသးသည္) ရြာမွာလို ေရကလဲ ေရကန္ ေရေခ်ာင္းသြားျပီး ေရမခပ္ရလို ့ ေတာ္ေသးသည္။ တသက္လံုး ေပၚေၾကာ ့ေနလာသမွ် အခုမွ မျဖစ္မေန အပိုးက်ိဳးစ ျပဳလာရသည္။ တခါတေလ ေသသြားသည့္ အဖြား ေျပာစကားမ်ား ေတာ္ေတာ္ မွန္ပါလား အိမ္အလုပ္သည္ အိမ္ရွင္မတိုင္းအတြက္ အတူတူ ပင္ျဖစ္မည္ သို ့ေသာ္ လုပ္ေနမက်ေသာ ေၾကာင့္ က်မ အတြက္ ပို ပင္ပန္းရ၏ အဖြားေျပာစကား အရဆို အလုပ္လုပ္တာ လာဒ္မျမင္ဘူးလို ့ဆိ္ုရမွာဘဲ ။ ျမန္မာ စကားမွာ ရွိမရွိေတာ့ မသိဘူး၊ Professional မက်ဘူးလို ့ေျပာလို ့လဲရသည္။ အခုမွ နည္းနည္း သေဘာေပါက္လာသည္။ ျမန္မာ ျပည္မွာ တုန္း က ရံုးသြားလို္က္ သင္တန္းတက္လိုက္နဲ ့ တေန ့ကုန္ေလသည္။ အိမ္မွု ကိစၥမ်ားကို အိမ္အကူ လို ့ေျပာလို ့ရသည့္ မသီတာ က အစစအရာရာ တာ၀န္ယူျပီး လုပ္ေပးသည္။ ကေလးထိန္းေပးသည္။ သူမ ႏွင့္ က်မ ကဲ့သို ့ အိမ္၇ွင္ ႏွင့္ အိမ္ အကူ မွာ ေတာ္ေတာ္ရွားမည္။ ဘာေၾကာင့္လဲ ၇ွင္းျပရလွ်င္ မသီတာ အေမက က်မ ငယ္စဥ္ က က်မကို ထိန္း ေပးသည္ ့ ကေလးထိန္းျဖစ္သည္။ က်မ တို ့ႏွင့္အမ်ိဳးေတာ္စပ္သည္။ သူမက ေက်ာင္းပညာ ၈ တန္းေအာင္ျပီး ဆက္မတက္ ေပ ေက်ာင္းဆက္မတက္ႏိုင္ျခင္းေၾကာင့့္ျဖစ္သည္။ ေတာရြာ ထံုးစံအတိုင္း ေသစာရွင္စာ တတ္ျပီးလွ်င္ မိန္းခေလးမ်ားကို ပညာေရး အားမေပးပါ။ မိဘမ်ားကလဲ မရွိရွိရာ ရွာထားရန္ မစဥ္းစားေပ။ မ်ားေသာအားျဖင့္ အ၇ြယ္ေရာက္လွ်င္ေက်ာင္းမွထုတ္ျပီး ပိုက္ဆံရွာနိုင္သည့္ အလုပ္လုပ္ရေလသည္။ သို ့ႏွင့္ အဖြားႏွင့္ အေမက အိုးနင္း ခြက္နင္း အပိုးမက်ိဳးသည့္ က်မ ထံ သို ့ပို ့လိုက္သည္။ က်မ မိဘ အရင္းမ်ားသည္ သာမာန္ ၀န္ထမ္းမ်ားျဖစ္ျပီး ခ်မ္းသာသူမ်ား မဟုတ္ပါ။ က်မ ကို ေမြးစားထားသည့္ အဖိုးႏွင့္ အဖြားကေတာ့ သူေဌးၾကီးမ်ား မဟုတ္ေသာ္လည္း ေငြေၾကး တတ္ႏိုင္သူမ်ားထဲတြင္ပါေလသည္။ အဖိုးႏွင့္ အဖြားသည္ က်မငယ္စဥ္က ေတာ္ေတာ္အလိုလိုက္ၾကသည္။ က်မ ကလည္း စာတတ္ခ်င္တဲ ့ စိတ္၇ွိတာကလြဲလို ့ က်န္တာ သံုးစားလို ့မရေပ။ က်မသည္ အိမ္အလုပ္ခိုင္းမွာ ေၾကာက္သျဖင့္ အားလွ်င္ ၇ အိမ္ၾကား ၈ အိမ္ၾကား စာေအာ္က်က္ေလ့ရွိသည္။ က်မ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ အလုပ္လုပ္ရမွာလဲ သက္သာ၏။ သူမ်ားေတြလဲ အထင္ၾကီး၏။ ထိုသို ့ အၾကံဆိုးျဖင့္ စာက်က္ေလရာ ဆယ္တန္းတြင္ ဂုဏ္ထူး တစ္ဘာသာဘဲပါျပီး လိုင္းေကာင္းမ၀င္ပါ။ ေယာက်ာ္းရျပီး ကေလး တစ္ေယာက္ရသည့္ အထိ အပိုးမက်ိဴးသည့္ က်မ အတြက္ မသီတာသည္ ကယ္တင္ရွင္ျဖစ္ေလသည္။ သူမသည္ ပညာလို ခ်င္စိတ္ရွိသလို ဘ၀ကို တိုးတက္ ခ်င္စိတ္ေတာ့ရွိသည္။ သန္ ့သန္ ့ျပန္ ့ျပန့္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေနတတ္သည္။ မနက္ အိမ္ယာထ ေရခ်ိဳး သနပ္ခါးလိမ္း ျပီး အိမ္အလုပ္မ်ားကို ဆက္တိုက္လုပ္ေလသည္။ က်မသည္ ထံုးစံအတိုင္း ဆံပင္ စုတ္ဖြားျဖင့္ အိပ္ယာထကာ ပ်ာပ်ာယာ ယာ ေရခ်ိဳး ျပီး သူမ ထည့္ထားသည့္ ထမင္းဘူးယူကာ ရံုးသို ့ေျပးေလသည္။ က်မ သည္ငယ္စဥ္ကတည္းက သနပ္ခါး ပံုမွန္မလိမ္းပါ ။ ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ လိမ္းလို ့ရသည့္ lotion တခုခုကို သာ လိမ္းေလ့ရွိသည္။ ကံေကာင္းေထာက္မျပီး အသားျဖဴေသာ္ေၾကာင့္ ( အေမေရာ အေဖေရာ အသားျဖဴသျဖင့္ မျဖစ္မေနျဖဴလိုက္ရ၏ ) လူႏွင့္ သူႏွင့္ တူရေလသည္ :)။  အသားျဖဴတာ ကယ္ေပလို ့ ေယာက်ာ္း ရျခင္းျဖစ္သည္။ အသားျဖဴေသာ္လည္း အလကားလူမွန္း ရျပီးမွ သိရေသာ ေယာက်ာ္းကို ေတာ့ အားနာမိ ပါသည္ :)။ အလွျပင္ဖို ့ရာ ေမြးရာပါ မ်က္ရစ္ မပါလာေသာေၾကာင့္ eyeshadow ျခယ္လို ့မရေတာ့ေပ။ မ်က္ေတာင္ေမြးကလဲ ႏွစ္ဖက္ေပါင္း ဆယ္ေခ်ာင္းေတာင္မျပည့္ေလရာ mascara လုပ္လို ့မရပါ။ မ်က္ရစ္မပါေသာေၾကာင့္ မ်က္ေတာင္ အတု တတ္လို ့မရေပ။ ႏွုတ္ခမ္းေထာ္ေသာေၾကာင့္ ႏွုတ္ခမ္းနီ ဆိုးေလ့မ၇ွိပါ။  ပံုေဖၚျပီးဆိုးရေအာင္ စိတ္ကလဲမ၇ွည္ပါ။ အဓိက မွာ အပ်င္းၾကီးေသာ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေလသည္။ သို ့ေသာ္က်မ၏
မသီတာသည္ ေရမိုးခ်ိဳး သနပ္ခါးလိမ္းျပီး အကၤ်ီ ႏွင့္ ထမိန္ လိုက္ဖက္သည့္ အေရာင္ေရြးကာ ၀တ္တတ္သည္။ က်မလို ေတြ ့ကရာ ေကာက္ မ၀တ္ေပ။ က်မ ျပည့္ျပည့္ ႏွင့္ အျပိဳင္ဖြထားသမွ် လိုက္သိမ္းရသည္။ ဟင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကလဲ သူမစီစဥ္ျပီးခ်က္ေလသည္။ ထို ့အျပင္ သူမကို လစာ လတိုင္းမေပးႏိုင္ေပ။ သူမကလည္း မေတာင္းပါ။ ေနာက္ဆံုးမွ သူမကို ေပးစရာ လခမ်ားစုျပီး ေပးခဲ့ပါသည္။  ထိုစဥ္က က်မ၏ ေယာက်ာ္းမွာ ေက်ာင္းတဖက္ျဖင့္ ေက်ာင္းတက္လိုက္ အလုပ္လုပ္လိုက္ ေတာ္ေတာ္ ပင္ပန္းရေလသည္။က်မ သည္ NGO မွလစာ သိပ္မမ်ား သည့္ ေဒၚလာစား ျဖစ္ေသာ္လည္း ျပည့္ျပည့္၏ ေက်ာင္းလခ ေစ်းၾကီးသျဖင့္ သိပ္ျပီး အဆင္မေျပပါ။ က်မ ပိုက္ဆံလို လွ်င္ သူမ  ကုတ္ခ်စ္ စုထားေသာ ပိုက္ဆံမ်ား ေခ်းေပးတတ္သည္။ က်မ က လည္း ရွက္စရာ ဘာဘာညာညာရွည္ရွည္ ေ၀းေ၀း ေတြးမေန ေပ။ ထိုကဲ့သို ့ က်မ အျဖစ္သည္ ထူးဆန္း၏။ အိမ္မွု ကိစၥမ်ားကို က်မ က လည္း မခိုင္းတတ္သျဖင့္ သူမ ဘာသာ စီစဥ္ျပီး လုပ္ေလ့ရွိသည္။ သူမ ရွင္းလင္းထားလွ်င္ တခါတရံ က်မ က ဖြခ်င္ဖြထားေသးသည္။ ထိုသို ့ အစစအရာရာ အားကိုးရေသာ မသီတာျဖစ္သည္။ (သူမသည္ ယခုအခ်ိန္တြင္ စက္ခ်ဳပ္သင္တန္းတက္ျပီး စက္ခ်ဳပ္ဆိုင္ဖြင့္ထားသည္) ။ တခါတေလ တခါက အိမ္ရွင္မမ်ားျဖစ္ေသာ အဖြား၊ အေမ ႏွင့္ ေယာကၡမ ကို သတိရမိသည္။ အိမ္ အလုပ္လုပ္ရင္း သားသမီးမ်ားကို လူလားေျမာက္ေအာင္ ျပဳစုေပးခဲ့ၾကသည့္ အိမ္ရွင္မ မိခင္မ်ား ေတာ္ေတာ့္ ကို ေတာ္ၾကပါလား ေတြးမိပါသည္။ 
ယခု အခ်ိန္တြင္ကား ေလာကဓံ တရား (၈) ပါး ေျပးမလြတ္ေသာ သံသရာ ခရီးသြား က်မသည္  အလိုလိုက္သည့္ အဖြားလည္း ေလာကၾကီးတြင္ မရွိေတာ့ေပ။ မသီတာလည္း ျမန္မာျပည္တြင္က်န္ခဲ့ေလျပီ။ အိမ္အလုပ္အျပင္ အျပင္ အလုပ္ထြက္လုပ္ေသာအခါ က်မ ဘ၀ ပိုျပီး ဇာတ္နာ ရအံုးမည္ :-) ။  သို ့ေသာ္ အသက္ရွင္ေနသမွ် ရုန္းကန္ေနရေပအံုးမည္
( သံေ၀ဂရသံ)   ။

သၾကားမင္း၏ ျမား သံုးစင္း

ငယ္စဥ္ က အဖိုး ေျပာျပဖူးသည့္ ပံုျပင္ကေလးပါ။ သိျပီးသားျဖစ္ခ်င္ျဖစ္မွာပါ။ တခါက ခ်မ္းသာတဲ့ မိဘေတြလက္ဆက္ေပးထားတဲ့ လင္မယား ၂ ေယာက္ရွိသတဲ့။ သူတို ့လက္ထက္တြင္လည္း တျဖည္းျဖည္း စီးပြားတက္လာျပီး သူေဌးၾကီး လင္မယား ျဖစ္လာသည္။ မိန္းမ ျဖစ္သူက အလြန္ကဲျပီး စီးပြားရွာသည့္ေနရာတြင္ေတာ္ေလသည္။ ေယာက်ာ္း ကေတာ့ အပ်င္းၾကီးျပီး ေပါ့ေပါ့တန္တန္ေနတတ္သည္။ ခ်မ္းသာတာ သူ ့ေၾကာင့္ ငါေၾကာင့္ ဆိုျပီး မၾကာခဏ စကားမ်ား ရန္ျဖစ္ၾကသတဲ့ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ဘယ္သူေၾကာင့္ ၾကီးပြား သလဲ သိသာေစရန္ ပိုင္ဆိုင္မွု ေတြကို တ၀က္စီခြဲျပီး သတ္သတ္ခြဲေနၾကသည္။ ထိုအခါ မိန္းမ ျဖစ္သူက ၾကိဳးၾကိဳးစားစား စည္းကမ္းရွိရွိ စီးပြားရွာေလရာ တေန ့တျခားျခား ပိုျပီးၾကီးပြားလာသည္။ ေယာက်ာ္း ျဖစ္သူ ကေတာ့ ရွိသမွ် စည္းစိမ္းကို ေသာက္ေသာက္စားစား ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါး ေနသျဖင့္ ဆင္းရဲသြားေလသည္။ ေနာက္ဆံုးမွာ ေတာ့ ေယာက်ာ္း ျဖစ္သူသည္ ျမက္ရိတ္ျပီး ေရာင္းရသည့္ ဘ၀ေရာက္သြား ေလသည္။ ထိုအခါ မိန္းမ ေဟာင္း သူေဌးမက သံေယာဇဥ္ လက္က်န္ျဖင့္ သနားေလသည္။ ေယာက်ာ္းေဟာင္းကို ကူညီခ်င္သည္။ တိုက္ရိုက္ကူညီေသာ္ အဆိပ္ပင္ေရေလာင္းျဖစ္မည္ စိုး သျဖင့္ သြယ္၀ိုက္ျပီး အရင္းအႏွီး ထုတ္ေပးရန္ စဥ္းစားသည္။ ထို ့ေၾကာင့္ သူေဌးမက ေယာက်ာ္းေဟာင္း ျမက္ရိတ္သြားရာ လမ္းတြင္ ယံုၾကည္ရေသာ အိမ္အေစခံတစ္ေယာက္ကို တိတ္တဆိတ္ ေရႊ ထုတ္သြားထားခိုင္းေလသည္။ ေနာက္ျပီး ျမက္ရိတ္သမားရမရ ကိုလဲ ေသခ်ာေစာင့္ၾကည့္ခိုင္းလိုက္သည္။ ထိုေန ့တြင္ ျမက္ရိတ္သမားသည္ ေခါင္းေမာ့္ကာေမာ့္ကာ လမ္းေလ်ာက္ေလရာ  ေရႊ ထုတ္ ကို မျမင္ေပ။ အေစခံကျမက္ရိတ္သမား မျမင္သျဖင့္ ေရႊ ထုတ္ ကိုယူျပီး သူေဌးမကို အေၾကာင္းစံုကို ျပန္ေျပာျပေလသည္။ သူေဌးမက ဒုတိယ အၾကိမ္ခိုင္းေလသည္။ ဒီတခါ သူျမက္ရိတ္သြားရာလမ္း ျမင္သာေလာက္သည့္ သစ္ကိုင္းေပၚတြင္ ခ်ိတ္ထားရန္ခိုင္းလိုက္သည္။ ပထမ ေန ့လိုဘဲ ေသခ်ာေစာင့္ၾကည့္ရန္ မွာလိုက္သည္။  ထိုေန ့တြင္ ျမက္ရိတ္သမားသည္ ဘာကို စိတ္ပ်က္ေနသည္ မသိ ေခါင္းငံု ကာ လမ္းေလ်ာက္ေလရာ  ေရႊ ထုတ္ ကို မျမင္ေပ။ အေစခံကျမက္ရိတ္သမား မျမင္သျဖင့္ ေရႊ ထုတ္ ကိုယူျပီး သူေဌးမကို အေၾကာင္းစံုကို ျပန္ေျပာျပေလသည္။ သူေဌးမကတတိယ အၾကိမ္ခိုင္းေလသည္။ ဒီတခါေတာ့ ထမင္းထုတ္ထဲတြင္ အဖိုးတန္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာထည့္ျပီး အေစခံမကို ျမက္ရိတ္သမား လက္ထဲေသခ်ာထည့္ရန္မွာလိုက္သည္။ ထမင္းစားခ်ိန္ေရာက္ေသာအခါ ျမက္ရိတ္သမားသည္ ထမင္းစားရန္ျမစ္ဆိပ္သို ့သြားေလသည္။ ျမစ္ဆိပ္တြင္ ေသာက္ေရခပ္ေနစဥ္ ထမင္းထုတ္သည္ မေတာ္တဆ လက္ထဲမွ လြတ္ၾကသြားရာ အလြန္ၾကီးသည္ ငါးၾကီးတစ္ေကာင္က ဟပ္သြားေလသည္။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ့ ထိုငါးၾကီးကို တံငါသည္တစ္ေယာက္က ဖမ္းမိေလရာ ငါးမွာ အလြန္ၾကီးသျဖင့္ သာမာန္လူမ်ား မ၀ယ္ႏိုင္သျဖင့္ ေနာက္ဆံုး သူေဌးမအိမ္သို ့ေရာက္လာေလသည္။ သူေဌးမ ၏ အေစခံမက ငါး၀မ္းပိုက္ကို ခြဲလိုက္ရာ ျမက္ရိတ္သမားကို ေပးလိုက္သည့္ အဖိုးတန္ ေက်ာက္မ်က္ရတနာထည့္ထားသည့္ ထမင္းထုတ္ကိုေတြ ့သျဖင့္  သူေဌးမကို အေၾကာင္းစံုကို ျပန္ေျပာျပေလသည္။ထိုအခါ သူေဌးမက ေနာက္တၾကိမ္ထပ္ခိုင္းေလသည္။ ေက်ာက္မ်က္ရတနာထည့္ထားသည့္ ထမင္းထုတ္ကို ျမက္ရိတ္သမား လက္ထဲေသခ်ာထည့္ရန္ ထမင္းစားလွ်င္ ျမစ္ကမ္း ခပ္ေ၀းေ၀းမွာ စားရန္ ေရသြားခပ္လွ်င္ ထမင္းထုတ္ကိုယူမသြားဖို ့ ေျပာရန္မွာလိုက္သည္။  ထမင္းစားျပီးသည့္အထိ တိတ္တဆိတ္ေစာင့္ၾကည့္ရန္လဲ မွာလိုက္သည္။ အေစခံကလဲ ထမင္းထုတ္ေပးျပီး တိတ္တဆိတ္ေစာင့္ၾကည့္ေနသည္။ ထို ့ေနာက္ ျမက္ရိတ္သမားသည္ ထမင္းစားရန္ျမစ္ဆိပ္သို ့သြားေလသည္။ ထမင္းထုတ္ကို ခပ္လွမ္းလွမ္းတြင္ ထားျပီး  ျမစ္ဆိပ္တြင္ ေသာက္ေရခပ္ေနစဥ္ ထမင္းထုတ္ကိုေခြးတစ္ေကာင္က ဆြဲသြားေလသည္။ ထိုေခြးမွာ သူေဌးမ အိမ္ကေခြးျဖစ္ေလရာ သူေဌးမ အိမ္သို ့ ထမင္းထုတ္ကိုက္ျပီး ေရာက္လာေလသည္။ ထိုအခါ သူေဌးမသည္ အလြန္ စိတ္ပ်က္သြား ျပီး ဒီေလာက္ အသံုးမက်တဲ့သူ ငါမေျပာနဲ ့ သၾကားမင္းဆင္းျပီးကယ္တာေတာင္ မၾကီးပြားဘူးဟု " ငါထားလို ့ သၾကားမေတာင္မရဘူး " ဟုညည္းညဴးေလေတာ့သည္။ ထိုစကားကို တာ၀တိ ံသာက သၾကားမင္း ၾကားေလရာ သၾကားမင္းက " ဒီမိန္းမ ငါလို သၾကားမင္းကို စိန္ေခၚတယ္ " ဆိုျပီး မခံခ်င္စိတ္ျဖစ္သျဖင့္ "ေစာင့္ ၾကည့္ေန ငါဆင္းျပီးကယ္မည္ " ဟု ၾကံဳး၀ါးကာ သၾကားမင္းသည္ လူေယာင္ေဆာင္ျပီး လူျ့ပည္သို ့ဆင္းလာသည္။ ထို ့ေနာက္ ျမက္ရိတ္သမား ထံသို ့သြားကာ ေလးႏွင့္ ျမားသံုးစင္းေပးလိုက္ျပီး အေမာင္လုလင္ ငါေပးသည့္ ျမားသံုးစင္းကို ပစ္လြတ္ျပီး လိုရဆုေတာင္းေလာ့ သင္ လိုခ်င္တာ အကုန္ရလိမ့္မယ္ဟုဆိုျပီး ျမက္ရိတ္သမားကို ေပးလိုက္သည္။ ျမက္ရိတ္သမားသည္ ေလးႏွင့္ျမားကို အျပန္ျပန္အလွန္လွန္ၾကည့္ျပီး ပထမ ဆံုးျမား တစင္းကို သြား ဟဲ ့ ငါ (   )  ဆိိုျပီး ( သူသည္ ေပါ့ေပါ့တန္တန္ ယုတ္ညံေသာ စကားေျပာေလ့ရွိရာ အက်င့္ပါေနသျဖင့္ ) ျမားကို ပစ္လြတ္လိုက္သည္။ ထိုအခါ သူ၏ ေမြးရာပါ ပစၥည္း မွာ မရွိေတာ့ေပ။ ထို အခါ စိတ္ပူသြားျပီး ဒုတိယ ျမားကို လာဟဲ့ ( ) ဆိုျပီး ပစ္လိုက္သည္။ ထိုအခါ တစ္ကုိယ္လံုး ထို ပစၥည္း မ်ားျဖင့္ ျပည့္သြားသည္။ ျမက္ရိတ္သမားသည္ ဒီေလာက္မ်ားလို ့ မျဖစ္ေသးဘူးဆိုျပီး ငါ ့ ( ) တခုကလြဲျပီး က်န္တာ အကုန္သြား ဟုဆိုျပီး ေနာက္ဆံုးျမားကို ပစ္လိုက္ရေလေတာ့သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ျမား ၃ စင္းသာကုန္ျပီး ျမက္ရိတ္သမား ကေတာ့ တုံရင္းပင္။ ထိုအျခင္းအရာကို သၾကားမင္းျမင္ေလရာ ကိုယ္နဖူးကိုယ္ရိဳက္ျပီး နတ္ျပည္ျပန္သြားေလေတာ့သည္။